|
|
 |
 |
 |
|
W sieci EIB/KNX telegram zawiera informację o adresie źródła (urządzenie,
które nadało telegram) oraz o adresie docelowym (urządzenie, do którego nadano telegram).
Adres źródła jest zawsze adresem fizycznym powiązanym ściśle z topologią i musi
być niepowtarzalny. Oprogramowanie ETS kontroluje poprawność nadawania adresów
fizycznych. Adres ten zapisuje się w formie O.L.U, gdzie O- numer obszaru, L- numer linii,
U- numer urządzenia. Zajmuje on 16 bitów: 4 bity przeznaczono na numer obszaru (0-15),
4 bity na numer linii (0-15) oraz 8 bitów na numer urządzenia (0-255). Widać to na rysunku
numer poniżej.
Tablica. Zestawienie zarezerwowanych adresów fizycznych.
O= 1-15 numer obszaru
O= 0
urządzenie linii obszarowej (bramka,
sprzęgło, inne)
L= 1-15 numer linii
L= 0
urządzenie linii głównej (sprzęgło, inne
urządzenia)
U= 1-255 adresy urządzeń na linii L w obszarze O
U= 0 adres sprzęgła 18
Struktura adresu fizycznego.
W sieci EIB zasilacz nie posiada adresu fizycznego. Nie ma takiej potrzeby, gdyż
urządzenie to nie wysyła telegramów. Mimo to program ETS przydziela dla zasilacza adres,
np. ‘1.1._’, co bywa wykorzystywane do kontroli obciążeń oraz sprawdzania, czy nie zapomniano dodać zasilacza. W sieci z reapeterami adres ten nie jest niepowtarzalny.
Adres docelowy w każdym telegramie zajmuje 17 bitów. W zależności od wartości
pierwszego bitu (DAF- Destination Adress Flag) adres ten jest fizyczny dla DAF=0
(wykorzystywany sporadycznie przy diagnostyce, pracach serwisowych czy wgrywaniu
aplikacji) bądź adresem grupowym dla DAF=1. Adres grupowy wykorzystywany jest podczas
normalnej komunikacji w sieci. Nie musi być unikalny. Jedno urządzenie może być przypisane do więcej niż jednego adresu grupowego. Wyjątkiem są sensory, które mogą nadawać
informację tylko do jednego adresu grupowego. Adres ten nie musi odpowiadać strukturze
sieci, jednakże zalecane jest przyjęcie jakichkolwiek zasad w celu zachowania przejrzystości
projektu. Przykładowo można grupę główną nazwać „światło”, grupę pośrednią
„załącz/wyłącz”, podgrupę „światło w kuchni” i następnie powiązać w tym adresie grupowym
odpowiedni przycisk magistralny z wyjściem aktora odpowiedzialnym za zapalenie światła
w kuchni. Adres o wartości 0/0/0 jest adresem, do którego należy każde urządzenie w sieci.
Jest to adres rozgłoszeniowy (broadcast).
Struktura adresu grupowego. Po lewej stronie trzystopniowe adresowanie
0-13/0-7/0-255. Po prawej dwustopniowe adresowanie 0-13/0-2047. Bit NU nie jest używany
przy adresach grupowych i jego wartość wynosi 0. Jeżeli adres docelowy jest adresem
fizycznym, to bit ten jest wykorzystywany.
Zgodnie ze standardem EIB/KNX w sieci mogą funkcjonować grupy główne z
przedziału 0-13. Istnieje możliwość stworzenia grupy głównej 14 i 15. Jednak dużo sprzęgieł
obszarowych (przeważnie te, które posiadają port magistralny BCU 1) nie ma wystarczającej
ilości miejsca w tablicy filtrów. Mimo to można używać adresów 14/15, jednak w programie
ETS w opcjach konfiguracyjnych należy odpowiednio skonfigurować opcje routingu grup.
Przeważnie odpowiedzialne za to jest pole ‘Main group 14/15’, a parametr tego pola w przy-
padku używania grup 14/15 powinien wynosić ‘route’, co oznacza, że telegramy nie będą fil-
trowane, tylko przekazywane do wewnątrz linii/obszarów.
|
|
|
